Posted on jan 16, 2017 in Columns | Reacties uitgeschakeld voor

Uitgaan als een kaarsje

 

Tja, we mogen niet verdrietig zijn… ze is zo mooi oud geworden.  Enne, ze wilde zelf ook niet meer. Haar gezondheid werd ook slechter. Eigenlijk is het kaarsje bij haar gewoon langzaam uitgegaan.

 

Een hele verdrietige zoon die rationeel probeert te vinden dat hij geen reden heeft om verdrietig te zijn.  Eenvoudige opmerkingen zijn genoeg om daar doorheen te prikken. We gaan er een mooi afscheid van maken.  De kleinkinderen zullen ook wat doen. Zijn vrouw staat hem liefdevol en geduldig bij.

 

Steeds komt het thema terug, het kaarsje is langzaam uitgegaan. Wonderlijk genoeg heeft het in deze context niets te maken met een cliché.

Graag wil hij iets doen, iets meer dan alleen een tekst maar ook iets eigens, helemaal aan het einde van de bijeenkomst in de aula van het crematorium.

 

Ja, zegt hij met betraande ogen, het kaarsje is langzaam uitgegaan bij moeders en ik was erbij….

Wil je er ook bij zijn als de kaarsjes uitgaan in de aula van het crematorium?  Hij kijkt me niet begrijpend aan. Langzaam gaat er een lichtje branden.

En zo gebeurde het. Elk kaarsje werd zorgvuldig door hem uitgeblazen aan het einde van de viering  en bij de laatste zucht zei hij:

ze is echt uitgegaan als een kaarsje.

 

Loes Rooijakkers